چرا علم با توصيه ها دست و پنجه نرم مي كندتوصيه هاي غذايي مبتني بر علمي اغلب به دليل خاص بودن و مناسب بودن براي استفاده روزمره مورد انتقاد قرار نمي گيرد. چرا؟من مي توانم درك كنم كه بيشتر مردم دوست دارند دقيقاً بدانند از چه غذاهايي استفاده مي كنند تا كاري را براي بدن خود انجام دهند يا به آن آسيب برساند. آيا هنوز دو ليوان شراب قرمز خوب است؟ چه مقدار دانه كامل را بايد بخورم؟ روغن بهتر از كره؟ با اين حال ، دانشمندان به ندرت مي توانند چنين توصيه هاي غذايي خاصي را ارائه دهند. اين به دليل چالش هايي است كه علم به طور كلي و تحقيقات تغذيه اي به ويژه بايد با آن روبرو شوند.
چالش ها چيست؟ آيا مي توانيد نمونه بارز آن را بيان كنيد؟مطالعات تغذيه اي اغلب به عنوان مطالعات به اصطلاح مشاهده اي طراحي مي شوند . اين بدان معناست كه از شركت كنندگان سؤال مي شود كه در چند ماه يا سال گذشته چه چيزي خورده اند و چگونگي ارزيابي وضعيت سلامتي آنها را ارزيابي مي كنند. مشكل: تعداد بسيار كمي از مردم مي توانند اين را دقيقاً به خاطر بسپارند و يا آن را اشتباه قضاوت كنند. علاوه بر اين ، پاسخ دهندگان در مطالعات تمايل به ارائه اطلاعات مطلوب اجتماعي دارند ، يعني رژيم خود را مثبت تر از آنچه ارائه مي شود ارائه دهند. اين نتايج را تحريف مي كند و آنها را غير قابل اعتماد مي كند.
بنابراين آيا مطالعات تغذيه اي بي فايده است؟بله ، مطالعات مشاهده ايقطعاً مي تواند معقول باشد اول از همه ، اين مورد است كه تقريباً هر مطالعه خوب و با برنامه ريزي بالا باعث افزايش دانش مي شود و دانش ما را گسترش مي دهد. اساساً مثبت است. ما فقط بايد از حدود آنها آگاه باشيم. نتايج چقدر قابل اعتماد هستند؟ همبستگي آماري ، به اصطلاح همبستگي ها ، مي تواند در مطالعات مشاهده مشاهده شود. چنين ارتباطي مي تواند به عنوان مثال باشد: "پاسخگوياني كه حداقل 100 گرم آجيل در روز مي خورند ، در 10 سال گذشته كمتر دچار حمله قلبي شده اند." دلايل كاملاً متفاوتي براي اين امر وجود دارد: ممكن است مواد مغذي موجود در آجيل ها سالم باشند - اما ممكن است اين مورد نيز باشد كه افرادي كه دوست دارند آجيل بخورند به طور كلي سالمتر غذا بخوريد. اين مبادله علت و معلول و بنابراين نتيجه گيري اشتباه در مورد عليت يك خطاي مزمن است كه هنگام ارزيابي چنين مطالعاتي نمي تواند ريشه كن شود. بنابراين ، هم دانشمندان و هم عموم مردم بايد قبل از نتيجه گيري از نتايج ، از محدوديت هاي يك فرآيند و روش هاي اساسي آگاه باشند.
و كدام روش براي تهيه جمله هاي قابل مقايسه مناسب است؟ مطالعات مداخله اي تصادفي نتايج قابل اطمينان تري را ارائه مي دهند: شركت كنندگان به طور تصادفي به دو گروه تقسيم مي شوند. فقط يك گروه براي مدت معيني غذاي مورد بررسي را مصرف مي كند ، گروه ديگر گروه مقايسه يا كنترل است.
اما در اينجا محدوديت هايي نيز وجود دارد ... اين درست است تقريباً هميشه تعداد زيادي از غذاها و همچنين مواد مغذي ، ويتامين ها و مواد معدني را مي خوريم كه بعداً با هم كار مي كنند. بنابراين نمي توان با اطمينان و تأثير اثر جدا شده يك ماده غذايي را با داروهايي كه در آن اثر ماده در مقابل دارونما آزمايش مي شود ، تعيين كرد . به دلايل اخلاقي ، مطالعات تغذيه اي به گونه اي طراحي نشده است كه افراد آزمايش شده فقط مجاز به مصرف تعداد بسيار كمي از غذاها باشند. در عمل ، اين نيز به طور كلي غير عملي خواهد بود ، به طوري كه مطالعات مشاهده اي با همه كاستي هاي شناخته شده در بيشتر موارد تنها راه براي كسب اطلاعات بيشتر است.
نحوه عملكرد مواد غذايي در بدن به عوامل ديگري مانند جنسيت ، سن ، وضعيت سلامتي و عوامل ژنتيكي بستگي دارد. شما مي توانيد و بايد از نظر آماري عوامل فردي را در تجزيه و تحليل محاسبه كنيد ، اما اين فقط براي تأثيرات شناخته شده و اندازه گيري شده امكان پذير است. با اين حال ، آنها با تعداد بسيار بيشتري از عوامل ناشناخته روبرو هستند كه مسئول اين واقعيت هستند كه مطالعات تغذيه اي اغلب چنين نتايج متناقضي را نشان مي دهد.
با اين حال ، مصرف كنندگان مي خواهند اظهارات خاصي داشته باشند و پيام هاي مغذي مغاير با مواد مغذي ندارند ...البته علاقه زيادي به مباحث تغذيه اي و نتايج مطالعه حاصل از تحقيقات تغذيه اي وجود دارد. همچنين اين يك موضوع بسيار وجودي و مرتبط با زندگي است كه بر سلامتي ما تأثير مي گذارد. رسانه ها در اينجا نقش مهمي ايفا مي كنند. يك سرفصل دنباله دوم را با موضوع تغذيه دنبال مي كند. آخرين روند تغذيه اي ارائه مي شود ، بهترين رژيم ها ارائه شده و سالم ترين غذاها توصيه مي شود. نتايج مطالعات فردي اغلب به صورت حقايق ارائه مي شود ، اگرچه مطالعات فردي اطمينان كمي را به همراه نمي آورد. من اين ديدگاه جداگانه از مطالعات فردي و رسانه هاي جوش خورده از اين نتايج را مسئله ساز مي دانم.
چرا علم با توصيه ها دست و پنجه نرم مي كندتوصيه هاي غذايي مبتني بر علمي اغلب به دليل خاص بودن و مناسب بودن براي استفاده روزمره مورد انتقاد قرار نمي گيرد. چرا؟من مي توانم درك كنم كه بيشتر مردم دوست دارند دقيقاً بدانند از چه غذاهايي استفاده مي كنند تا كاري را براي بدن خود انجام دهند يا به آن آسيب برساند. آيا هنوز دو ليوان شراب قرمز خوب است؟ چه مقدار دانه كامل را بايد بخورم؟ روغن بهتر از كره؟ با اين حال ، دانشمندان به ندرت مي توانند چنين توصيه هاي غذايي خاصي را ارائه دهند. اين به دليل چالش هايي است كه علم به طور كلي و تحقيقات تغذيه اي به ويژه بايد با آن روبرو شوند.
چالش ها چيست؟ آيا مي توانيد نمونه بارز آن را بيان كنيد؟مطالعات تغذيه اي اغلب به عنوان مطالعات به اصطلاح مشاهده اي طراحي مي شوند . اين بدان معناست كه از شركت كنندگان سؤال مي شود كه در چند ماه يا سال گذشته چه چيزي خورده اند و چگونگي ارزيابي وضعيت سلامتي آنها را ارزيابي مي كنند. مشكل: تعداد بسيار كمي از مردم مي توانند اين را دقيقاً به خاطر بسپارند و يا آن را اشتباه قضاوت كنند. علاوه بر اين ، پاسخ دهندگان در مطالعات تمايل به ارائه اطلاعات مطلوب اجتماعي دارند ، يعني رژيم خود را مثبت تر از آنچه ارائه مي شود ارائه دهند. اين نتايج را تحريف مي كند و آنها را غير قابل اعتماد مي كند.
بنابراين آيا مطالعات تغذيه اي بي فايده است؟بله ، مطالعات مشاهده ايقطعاً مي تواند معقول باشد اول از همه ، اين مورد است كه تقريباً هر مطالعه خوب و با برنامه ريزي بالا باعث افزايش دانش مي شود و دانش ما را گسترش مي دهد. اساساً مثبت است. ما فقط بايد از حدود آنها آگاه باشيم. نتايج چقدر قابل اعتماد هستند؟ همبستگي آماري ، به اصطلاح همبستگي ها ، مي تواند در مطالعات مشاهده مشاهده شود. چنين ارتباطي مي تواند به عنوان مثال باشد: "پاسخگوياني كه حداقل 100 گرم آجيل در روز مي خورند ، در 10 سال گذشته كمتر دچار حمله قلبي شده اند." دلايل كاملاً متفاوتي براي اين امر وجود دارد: ممكن است مواد مغذي موجود در آجيل ها سالم باشند - اما ممكن است اين مورد نيز باشد كه افرادي كه دوست دارند آجيل بخورند به طور كلي سالمتر غذا بخوريد. اين مبادله علت و معلول و بنابراين نتيجه گيري اشتباه در مورد عليت يك خطاي مزمن است كه هنگام ارزيابي چنين مطالعاتي نمي تواند ريشه كن شود. بنابراين ، هم دانشمندان و هم عموم مردم بايد قبل از نتيجه گيري از نتايج ، از محدوديت هاي يك فرآيند و روش هاي اساسي آگاه باشند.
و كدام روش براي تهيه جمله هاي قابل مقايسه مناسب است؟ مطالعات مداخله اي تصادفي نتايج قابل اطمينان تري را ارائه مي دهند: شركت كنندگان به طور تصادفي به دو گروه تقسيم مي شوند. فقط يك گروه براي مدت معيني غذاي مورد بررسي را مصرف مي كند ، گروه ديگر گروه مقايسه يا كنترل است.
اما در اينجا محدوديت هايي نيز وجود دارد ... اين درست است تقريباً هميشه تعداد زيادي از غذاها و همچنين مواد مغذي ، ويتامين ها و مواد معدني را مي خوريم كه بعداً با هم كار مي كنند. بنابراين نمي توان با اطمينان و تأثير اثر جدا شده يك ماده غذايي را با داروهايي كه در آن اثر ماده در مقابل دارونما آزمايش مي شود ، تعيين كرد . به دلايل اخلاقي ، مطالعات تغذيه اي به گونه اي طراحي نشده است كه افراد آزمايش شده فقط مجاز به مصرف تعداد بسيار كمي از غذاها باشند. در عمل ، اين نيز به طور كلي غير عملي خواهد بود ، به طوري كه مطالعات مشاهده اي با همه كاستي هاي شناخته شده در بيشتر موارد تنها راه براي كسب اطلاعات بيشتر است.
نحوه عملكرد مواد غذايي در بدن به عوامل ديگري مانند جنسيت ، سن ، وضعيت سلامتي و عوامل ژنتيكي بستگي دارد. شما مي توانيد و بايد از نظر آماري عوامل فردي را در تجزيه و تحليل محاسبه كنيد ، اما اين فقط براي تأثيرات شناخته شده و اندازه گيري شده امكان پذير است. با اين حال ، آنها با تعداد بسيار بيشتري از عوامل ناشناخته روبرو هستند كه مسئول اين واقعيت هستند كه مطالعات تغذيه اي اغلب چنين نتايج متناقضي را نشان مي دهد.
با اين حال ، مصرف كنندگان مي خواهند اظهارات خاصي داشته باشند و پيام هاي مغذي مغاير با مواد مغذي ندارند ...البته علاقه زيادي به مباحث تغذيه اي و نتايج مطالعه حاصل از تحقيقات تغذيه اي وجود دارد. همچنين اين يك موضوع بسيار وجودي و مرتبط با زندگي است كه بر سلامتي ما تأثير مي گذارد. رسانه ها در اينجا نقش مهمي ايفا مي كنند. يك سرفصل دنباله دوم را با موضوع تغذيه دنبال مي كند. آخرين روند تغذيه اي ارائه مي شود ، بهترين رژيم ها ارائه شده و سالم ترين غذاها توصيه مي شود. نتايج مطالعات فردي اغلب به صورت حقايق ارائه مي شود ، اگرچه مطالعات فردي اطمينان كمي را به همراه نمي آورد. من اين ديدگاه جداگانه از مطالعات فردي و رسانه هاي جوش خورده از اين نتايج را مسئله ساز مي دانم.
عکس انجام شب با همسر